Mechelse Hattrick doet een oproep naar de supporters om een Nederlandstalige versie te schrijven van de beroemde voetbalsong You’ll Never Walk Alone van Rodgers & Hammerstein. Een jury bestaande uit een aantal bekende muzikanten en voorgezeten door voetbalauteur Raf Willems zal de winnende versie uitkiezen. De teksten worden verwacht voor 1 september 2010 op het e-mailadres: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken . Onthoud alvast deze tip: You’ll Never Walk Alone is een lied van hoop en samenhorigheid.

Voor de winnaar is er een heel mooie prijs weggelegd.

Hieronder geven we de originele tekst én grasduinen we samen met Raf Willems in de bewogen historie van de beklijvende song die miljoenen voetballiefhebbers over de hele planeet in vervoering heeft gebracht.

YOU'LL NEVER WALK ALONE

(Rodgers – Hammerstein)

 When you walk through a storm
Keep your head up high
And don't be afraid of the dark

At the end of a storm is a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed, oh, and blown

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone 

Historie

You’ll Never Walk Alone ontstaat in 1945. Het wordt gezongen in de musical Carousel van Rodgers & Hammerstein, bij de dood van een vader en een echtgenoot. Het komt terug op het einde van de musical: de geest van de vader keert weer als zijn dochter haar schooldiploma behaalt.

De thema's van het lied zijn: verdriet en pijn maar ook gemeenschappelijke strijd, trots, passie en hoop. Hoop op betere tijden, samen het verdriet beleven en nooit opgeven.

In het begin van de jaren zestig breken The Beatles door in Liverpool. Hun melodieuze popmuziek wordt omschreven als 'The Mersey Sound' (of beat). In hun zog komen talrijke plaatselijke popgroepen aan de oppervlakte. De bekendste is de band 'Gerry and the Pacemakers' (Gerry Marsden). Ze bestormen in 1963 drie keer na elkaar de nationale hitlijsten met 'How do you do it', 'I like it' & 'You'll Never Walk Alone'. De supporters van FC Liverpool, in de beroemde Spion Kop, zingen de songs na. Maar YNWA blijft hangen. Volgens spelers van toen liet Marsden, een fan van the Reds, een demo horen aan de legendarische coach Bill Shankly. Die was in de wolken over wat hij gehoord had en van dan af werd de song het belangrijkste lied uit het repertoire van de Kop. Een klassieker, die vrijwel elke thuiswedstrijd werd gezongen. Buiten Anfield Road sloeg het lied niet aan. Dat veranderde in 1989. Bij het drama van Hillsborough, een stadionramp, verloren 96 Liverpoolfans het leven. Celtic Glasgow bood spontaan een benefietwedstrijd aan. Celtic is de historische grondlegger van de combinatie 'football, solidarity, music&fun' (voetbal, solidariteit & ambiance). Meer dan 50.000 fans zongen op Celtic Park een ijzingwekkende versie van YNWA en de groenwitten adopteerden van dan af de song. De versie van 30 april 1989 werd door de krant Liverpool Echo omschreven als één van de bijzonderste boodschappen uit de voetbalgeschiedenis. Het idee achter YNWA sijpelde langzaam door naar het continent. Van een plaatselijk clublied (FC Liverpool) werd het een universele voetbalhit. Precies omwille van de thema's, maar ook dankzij de gevoelskracht.

Er ontstonden Ajax- (André Hazes) en Feyenoord (Lee Towers)-versies. FC Twente nam het de voorbije jaren ook over als vast clublied, net als FC St. Pauli en Borussia Dortmund in Duitsland. Bij ons behoort YNWA intussen tot het vaste repertoire van Club Brugge en KV Mechelen en zingt men het ook vaak op Antwerp, GBA, Lierse, KRC Genk en Anderlecht.

De leukste – en beste – versie is zonder twijfel die van Celtic-Liverpool in 2003, waar de intussen de zestig gepasseerde Gerry Marsden met 55.000 Celticfans en 5.000 Liverpudlians de ziel uit het lief zong. De droevigste versie is die in het stadion van Hannover 96 bij de herdenking van doelman Robert Enke, die zichzelf van het leven had beroofd. De snelste is die van de punkband die Toten Hosen en de muzikaal perfectste die van operadiva Kiri te Kanawa. Zij omschreef het als een Song of Inspiration. Daarmee is alles gezegd. In de wetenschap dat zowel Frank Sinatra, Johnny Cash, Elvis Presley, Ray Charles als Shirley Bassey, Aretha Franklin, Mahalia Jackson en Nina Simone hun eigen weergave hebben.