Club

Scouting

Racing is zijn sportieve cel aan het uitbouwen. Dat betekent onder meer dat we een stevig scoutingsapparaat aan het oprichten zijn. Iedereen kan daaraan meewerken. Als scout, speler of supporter. Mail uw tips naar ons.

Op het mailadres  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. verwachten we uw tips over interessante spelers, maar net zo goed mails van spelers zelf (jeugd én eerste ploeg) die voor Racing willen spelen.

Elke tip wordt gefilterd op zijn ernst en haalbaarheid. 

Met dit initiatief willen we supporters en spelers nog meer betrekken bij Racing en kan de club er tegelijkertijd alleen maar baat bij hebben om interessante spelers in het vizier te krijgen. Onze database aan spelers kan niet divers en uitgebreid genoeg zijn.


Aarzel dus niet en mail ons op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. !

Raad van Bestuur

 

Voorzitter: Koen Van Exem (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Algemeen directeur: Lucien Suykens (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Secretaris: Nick Van Reydt (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Pers en communicatie: Fred Willems (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Commercieel beheer: Adriano Currenti (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Medisch: Manfred Guerre (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Financiële: Gery Windelen (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

Juridische ondersteuning: Oscar Vankesbeeck (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)


Ere-voorzitters: Martin Jeurissen en Oscar Vankesbeeck


Algemene clubinfo:

- Secretariaat/G.C.:
E-mail
015 20 24 52

- Clubdokter:
Manfred Guerre (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

- Kinesist:
Herwig Vergucht (info)

Overzicht voorzitters.

Oscar Van KesbeeckO Van Kesbeeck

Oscar Van Kesbeeck werd geboren in Mechelen op 17 juli 1886. Hij zat in de tweede Grieks-Latijnse toen hij in 1905 speler en later in datzelfde jaar ook voorzitter werd van de club, met 45 stemmen voor en 5 tegen.

In 1919 behaalde hij het diploma van doctor in de rechten aan de Brusselse universiteit. Na een stage bij onder meer de gouverneur van de Nationale Bank werd hij stafhouder aan de Mechelse balie.

Oscar Van Kesbeeck was altijd -maar vooral in de sport- een hartstochtelijk verdediger van het recht. Hoewel hij erg sentimenteel was, kon hij tijdig afstand nemen van datgene wat hem na aan het hart lag om bij belangrijke beslissingen het verstand te laten primeren. Die eigenschappen waren de Belgische voetbalbond niet ontgaan en in 1937 werd Oscar Vankesbeeck bondsvoorzitter.

Voordien vertegenwoordigde hij Racing al in verschillende commissies zoals de technische commissie, en de keuzecommissie die verantwoordelijk was voor de samenstelling van de nationale ploegen.

Tijdens de wereldbeker 1930 in de Uruguayaanse hoofdstad Montevideo was hij delegatieleider. Twee Racingspelers maakten toen deel uit van de nationale ploeg: Dore Nouwens en Jan Diddens.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij een door de vijand geviseerd man. Als hevig patriot werd zijn naam in 1942 door de Duitsers aan het hoofd van een lijst met kandidaat-gijzelaars gezet. Wat later werd hij door de Gestapo naar het fort van Breendonk gevoerd. Hij overleed kort na zijn vrijlating in 1943 als een gebroken man. Oscar Van Kesbeeck werd 56 jaar. Zijn begrafenis, op 1 maart 1943, groeide bijna uit tot een betoging voor het vaderland en werd bijgewoond door honderden afgevaardigden uit heel het land.

Oscar Van Kesbeeck was gedurende bijna 34 jaar bondsvoorzitter en later bracht ook zijn schoonzoon Louis Wouters het tot voorzitter van de Koninklijke Belgische voetbalbond.




Jan Dogaer

Racings tweede "grote" werd eveneens geboren te Mechelen, uit een eenvoudig arbeidersgezin, op 14 maart 1887. Jan Dogaer, als sportman in de eerste plaats een zeer actief worstelaar, voelde zich ook spoedig aangetrokken tot de nieuwe sport die voetbal toen was.

Hij werd opgenomen als lid van Racing in 1906 en na heel wat aandringen mocht hij wat later als verzorger optreden van één der lagere elftallen. Al spoedig promoveerde hij tot verzorger van het eerste elftal en in 1912 werd hij, als beloning voor zijn werklust, opgenomen in het bestuur.

Toen W.O. I uitbrak, week het gezin Dogaer uit naar Manchester (Engeland) waar zijn jongere broer Frans opgemerkt werd door Engelse scouts. Wat later kwam hij uit in Aston Villa’s fanionteam waarbij hij, op aanraden van broer Jan, steeds liefhebber bleef tussen al de bekende profs. De oudere broer van Jan, Janus, trok in 1915 naar het front en raakte als speler bekend, eerst in het regimentselftal van het 15de Linieregiment, later in het Nationaal Militair elftal en de beroemde Frontwanderers.

Onmiddellijk na afloop van de oorlog keerde Jan met de hele familie terug naar Mechelen en nam, dankzij de in Engeland opgedane kennis, zonder aarzelen de taak van trainer van Racings eerste elftal op zich. Hij zou die taak onafgebroken en belangeloos blijven uitoefenen van 1919 tot 1957! Het is onmogelijk te schatten hoeveel Racingjongens door hem gevormd en naar het topvoetbal geleid werden.

Toen op het einde van W.O. II de vrede in zicht was, en de clubleiding gereorganiseerd werd, zou hij tot algemeen voorzitter verkozen worden op 8 maart 1945. Zijn grootste succes beleefde hij ontegensprekelijk tijdens de periode 1945-1955 toen Racing tot de voetbalelite van België behoorde. Hij kon echter geen afstand nemen van zijn "Wunderteam" en ging er als het ware mee ten onder: hij bleef zich tot het laatste verzetten tegen elke reorganisatie of vernieuwing in de jaren zestig.

In 1965 werd hem een meer dan verdiende "gouden zetel" aangeboden in "zijn" eretribune, maar hij weigerde dit zonder aarzelen. Hij verdween geruime tijd op Racing, maar met de komst van Andrej Kvasnak nam hij toch in die zetel plaats. Voor niet lang echter: op 21 januari 1970 overleed hij.




Jef Gilis

Jef Gilis was de voorzitter die Racing in de allermoeilijkste dagen van haar bestaan heeft gered. In een periode dat Groen-Wit dreigde een zeer kleine club te worden, moest Gilis er de harde hand in houden.

Het was Lode Wouters die hem in november 1963 via de jeugdafdeling bij Racing binnenloodste en hem enkele maanden later voorstelde als Ondervoorzitter van deze afdeling. Nog enkele maanden later zou deze meester-meubelmaker het roer van de club overnemen, nadat Racing in Derde Nationale was beland.

Jef Gilis had bij Racing gespeeld als doelman in de jeugdelftallen. Hij belandde nadien in het liefhebbersvoetbal, maar keerde naar Racing terug toen hij het actieve spelen had opgegeven.

Gilis was oprecht en een gewaardeerd selfmade man: van kleine meubelmakergast tot industrieel. Hij was als stuk dynamisme hoogstnodig om het conservatieve Racingbeleid nieuw leven in te blazen.

Racing was destijds kandidaat voor degradatie naar Vierde Klasse. Velen zagen Racing toen te Mechelen als een toekomstig klein clubje, op het niveau van Rapid en Red Boys, opkijkend naar het ene, grote Malinois.

De nieuwe voorzitter zorgde voor een krachtige wederopstanding. Onder trainer Rik Van Herp waarborgde hij de promovering uit Derde.

Later werd, steeds onder impuls van Gilis, Rik Matthys als trainer aangeduid om van Racing weer een kwaliteitselftal te maken. Nog later stond de voorzitter naast oefenmeester Künnecke, die de club één seizoen in de topklasse bracht. Gilis had er toen reeds tien jaar presidentschap opzitten.

In tegenstelling tot zijn voorgangers besefte Jef wel dat er ook voor bestuursleden tijdige aflossingen van de wacht moesten komen om te beletten dat de boel zou verzanden. Gilis zelf stuurde aan op zijn vervanging als voorzitter door Frans Meulemans, die ondertussen als beheerder van Racing aan een loopbaan was begonnen als bondsleider, in het spoor van KBVB-voorzitter Louis Wouters.

Na enkele jaren werd Gilis, op eigen verzoek, vice-voorzitter toen Frans Meulemans de post van chairman had overgenomen.

Jef bleef erg actief, hield zijn hart en zijn brieventas open voor de club die hij van de ondergang had gered. Dat hebben alle getrouwen van de club best beseft toen zij hun vroegere voorzitter in 1984 een vorstelijke uitvaart hebben gegeven.




Frans Meulemans

Toen Jef Gilis zichzelf een dagje ouder voelde worden, werd zijn voorzitterschap op eigen verzoek, overgenomen door de toenmalige ondervoorzitter Frans Meulemans.

Frans Meulemans wou reeds als kind gaan voetballen, maar zijn moeder die vrij jong weduwe werd, verzette zich tegen actieve voetballerij. De jonge Meulemans was een meer dan behoorlijk tennisspeler en werd zelfs drie maal clubkampioen bij Racing Tennis (-18 jarigen). Later belandde hij als achttienjarige bij Racing Mechelen Basket. Nadien interesseerde Frans Meulemans zich ook voor jumping.

Het was 1964 toen Frans Meulemans toetrad tot het bestuur van de Racing Voetbalclub. Dat gebeurde op voordracht van de beheerders, wijlen Sander Van den Broeck en Oscar Hugo. Meulemans werd, gesteund door de conservatieve wing, bestuurslid onder praesens Jan Dogaer. Nadien zou blijken dat diegenen die van deze Mechelse advocaat een behoudsgezinde houding hadden verwacht , zich vergist hadden. In 1965 kon men Meulemans vinden bij diegenen die een radicalisering van het beleid en een vernieuwing van het beheer wensten, bevochten en bekwamen.

Na een korte periode onder Pierre Daems werd Jef Gilis voorzitter en die kon rekenen op de energieke medewerking van Meulemans. Als nieuw beheerraadslid werd hij Racings public-relationsman met als voornaamste taak de betrekkingen tussen Racing en de pers te verbeteren. Die waren tijdens het Dogaerbewind immers tot beneden het vriespunt gedaald.

Meulemans zette zich op vele vakken in voor Racing: hij verbeterde het niveau van het clubblad, hij hielp de club moderniseren, hij nam deel aan besprekingen in verband met een fusie ... uiteindelijk werd hij voorzitter. Buiten het voorzitterschap van Racing Mechelen nam hij nog tal van voetbalmandaten waar: commissies binnen de Belgische voetbalbond, Uitvoerend Comité van de Belgische Voetbalbond, Voetballiga, ... tot vice-voorzitter van het BOIC.

Toen hij als lid van het Uitvoerend Comité was verkozen, diende afgerekend met het reglementpunt dat stelt dat in elk comité slechts één lid van eenzelfde club mag zetelen, vermits voorzitter Louis Wouters ook lid was van Racing. De bondsvoorzitter wist dat Meulemans nooit het lidmaatschap van zijn vereniging zou hebben opgezegd voor een bondsmandaat. Voorzitter Wouters tekende dan na enig aarzelen een lidkaart bij... F.C. Boom. Zijn hart bleef evenwel bij Racing.

In 2005 nam hij na jarenlange dienst afscheid van zijn werk op de KBVB.




Fons Rooms rooms

Fons Rooms nam de voorzittersstoel van Racing, op dat moment in eerste klasse, over op een vrij moeilijk moment, namelijk vlak nadat Racing Pauwels Trafo verloor als sponsor en Frans Meulemans als voorzitter. Bovendien stond op dat moment stadsrivaal KV Mechelen op zijn absolute hoogtepunt omdat het pas de Belgische beker, de Europacup en de landstitel had gewonnen. Dat speelde zeker niet in voordeel van Racing qua binnenhalen van sponsors, supporters en jeugdspelers. Bovendien speelde Racing een aantal boegbeelden kwijt die na een decennium andere lucht wilden opsnuiven. Het enige dat Racing toen kon doen was iemand aan te halen die contacten had in de bedrijfswereld om tegen de geelrode stroom in te roeien, en die werd gevonden in de persoon van Fons Rooms, een van de topmensen van multinational DuPont de Nemours.

Het is de verdienste van Rooms geweest dat Racing gedurende verschillende jaren een vrij groot aantal sponsors kon hebben ondanks de concurrentie van een (Europese) topploeg in haar achtertuin. Het is niet in te beelden waar Racing vandaag zou hebben gestaan indien het gedurende die moeilijke jaren Fons Rooms en Jean Goyvaerts niet zou hebben gehad. Racing streed tot op het laatst voor het behoud maar kon het net niet halen en zakte met Beveren naar tweede klasse.

Voorzitter Rooms en zijn team deden er alles aan om een ploeg op de been te brengen die de titel in tweede klasse zou behalen, dit door het aantrekken van topspelers als Prusik, Muller, Kilpatrick, Huts, Van Becelaere, e.a. maar de duurbetaalde vedetten faalden jammerlijk, evenals toptrainer Guy Mangelschots, die na 6 speeldagen Raoul Peeters kwam vervangen.

De jaren nadien werden erg moeilijk omdat Racing een gezondheidspolitiek voerde waardoor het steeds al zijn verplichtingen nakwam en iedereen correct betaalde, en in 1994 volgde de degradatie naar derde klasse waar Racing verschillende jaren voor promotie naar tweede streed, maar het steeds net niet haalde.

Toch was er in die jaren bijwijlen mooi voetbal te zien op Racing dankzij (soms wispelturige) spelers als Ploegaerts, Vanham, Van Hout, Scholiers, Van Schijndel, De Saeger, Takacs e.a.

In 1999 probeerde Rooms nog een laatste keer Racing naar boven te brengen door een relatie aan te gaan met Georgische investeerders die grootse plannen hadden met Racing, maar externe factoren hebben gewild dat deze deal strandde. Rooms, altijd een gentleman die correct omging met pers, sponsors, spelers en supporters, begreep dat hij na zijn pensionering niet meer dezelfde fondsen als voordien zou kunnen binnenhalen voor Racing en stopte als voorzitter na 12 jaar in het teken van Racing te hebben geleefd, maar niet na 3 nieuwe mensen te hebben binnengehaald in de raad van beheer teneinde geen puinhoop na te laten: voorzitter Marcel Leemans, Andre Verelst en Edmond Phlips.

Fons bleef achter de schermen actief voor de club en hij was ook voorzitter van Liga 3, de liga van de derde klasse clubs.
Tot aan zijn overlijden op 7 februari 2015 woonde Fons, tesamen met zijn echtgenote Esther, de meeste thuiswedstrijden van Racing bij.



Marcel Leemans leemans

Marcel LeemansMarcel Leemans werd voorzitter van KRC Mechelen op het moment dat de club het dieptepunt in haar bestaan doormaakte (2000). De Georgiërs waren net het land uitgekeerd en Racing bleef verweesd achter.

Geen enkele buitenstaander die nog een cent gaf voor het voortbestaan van Racing, maar dat was buiten de moedige Marcel Leemans en zijn bewindsploeg gerekend.

Ondanks het feit dat de club nog door een sportieve hel moest (twee jaren noodgedwongen serieus flirtend met de degradatie en deelname aan 'de verkeerde eindronde') slaagde hij er in de negatieve spiraal om te keren en de club te brengen waar ze nu staat. Alleen al daarom is hij, ondanks een korte bewindsperiode, volgens ons één van de, zoniet dé, belangrijkste voorzitters geweest van onze club.

Dankzij de stille diplomatie, de uiterlijke kalmte en de nodige inventiviteit van Marcel Leemans zat onze club terug boordevol leven en vertoonde ze een duidelijk stijgende lijn.

Marcel Leemans gaf einde 2004 zijn voorzitterstoel op omwille van zijn drukke beroepswerkzaamheden.

Joël Hendrickx werd de nieuwe voorzitter.

Hij kon terugkijken op een meer dan geslaagd voorzittersschap.




Joël Hendrickxjoelhendrickx

In het jubileumjaar 2004 nam Joël Hendrickx de fakkel over van Marcel Leemans. Hendrickx, een zakenman uit de Antwerpse vastgoedwereld, zat al enige tijd in het Racingbestuur en was de gedoodverfde opvolger voor de voorzittersstoel. Onder zijn bewind werd er terug ambitie uitgesproken en werd de positieve spiraal van de jubileumvieringen vertaald in het transferbeleid.

Het was ook de periode van de stadsderby’s. Hendrickx kwam veel in het nieuws en ondanks het overlijden van zijn vader was hij op de derby op het veld van YRKVM aanwezig. Supporters getuigden hun steun aan de hand van spandoeken. De 2-2 eindstand met een late gelijkmaker van Kjell Hermans zal ongetwijfeld meer dan een hart onder de riem betekend hebben.

In deze periode werden ook “namen” aangetrokken. Het meest in het geheugen blijft de transfer van Henk Vos, waarmee Racing het nationale nieuws haalde. Patrick Asselman kreeg een kern waarmee men “naar de oorlog kon”. De resultaten bleven echter uit en finaal moest Hendrickx nog een trainerswissel doorvoeren (Asselman out, Andrews in) om op het veld van Bornem het behoud te verzekeren. Het seizoen nadien plukte hij Tim Verstraeten weg bij provincialer Nieuwmoer.

Joël Hendrinckx had ook oog voor de jeugd en vond dat Racing als club meer in zijn mars had. Hij lanceerde het idee om een internationaal preminiementornooi te organiseren. Ondertussen is dit tornooi uitgegroeid tot een (nog steeds groeiend) driedagelijks evenement waar telkens meer dan 100 vrijwilligers hun schouders onder zetten en waarvoor de club lof krijgt van nationale en internationale topclubs.

Uiteindelijk was het onder andere een generatieconflict binnen het bestuur dat ervoor zorgde dat Joël zijn mandaat neerlegde. Hendrickx kwam als een gentleman al zijn verplichtingen na, waardoor zijn opvolger, de supporter voorzitter, verder kon bouwen aan de club.




Edmond "Monne" Phlips mon phlips

Het minste dat je over hem kan zeggen is dat hij de uniekste en kleurrijkste voorzitter is geweest in de geschiedenis van onze club. Emotioneel en verdrietig als het slecht ging, uitbundige vreugde bij prachtige resultaten in de competitie en de beker van Belgie. Dit zijn kenmerken die men eerder zou toeschrijven aan een fervent supporter dan aan een clubleider. Maar toch, dit was Mon ten voete uit.

Veel jaren geleden zat hij met zijn vader en later met zijn zoon steevast op de middentribune en zijn verbaal geweld als supporter werd alom gehoord. Maar daarbij was hij ook een Racingman die alles gaf voor de jeugd. Jarenlang – tot zijn overlijden – was hij Ere-voorzitter van de jeugdafdeling.

Zijn sportzakken, zijn inbreng voor de Klaasfeesten en de logistieke steun waren een zegen voor Racing. Het stond in de sterren geschreven dat zo’n man niet in het hoofdbestuur mocht ontbreken.

Na het ontslag op 19 december 2006 van Joel Hendrickx werd Mon eerst d.d. voorzitter om in de vergadering van 26 juni 2007 in de functie van algemeen voorzitter bevestigd te worden met algemeenheid van de stemmen van de V.Z.W. Wat was hij blij en trots om voorzitter van zijn Racing te kunnen zijn.

Gans voetbalminnend Vlaanderen zag hem met zijn Vikinghoed tijdens de uitzonderlijke bekercampagne, iedereen zag hem met zijn sombrero, overtuigd zijnde dat hij zijn club had gered en iedereen die hem kende zal nooit zijn favoriet deuntje “lief klein konijntje” vergeten.

Ooit verklaarde hij in een interview “Ik heb nooit beoogd om voorzitter te worden. Ik ben in de eerste plaats supporter, dan sponsor en dan pas voorzitter. Als er iemand met veel middelen komt, dan zet ik graag een stap opzij.”

Het (nood) lot besliste er op 18 mei 2009 jammerlijk anders over. Onze club bestaat reeds 111 jaar en allen van nu en zij die achter ons komen zullen zich Mon herinneren als een zeer lieve mens en een pracht van een voorzitter.



frank dietens
Frank Dietens

Na het overlijden van Monne Phlips werd uit respect voor hem niet direct een nieuwe voorzitter aangesteld.

Meer dan één jaar na het overlijden van Monne Phlips werd er tijdens de vzw-vergadering van juni 2010 een nieuwe voorzitter verkozen, Frank Dietens.

Frank zou ruim drie jaar deze functie vervullen tot aan de Bijzondere Algemene v.z.w. Vergadering van 20 november 2013.
Tijdens deze vergadering nam hij ontslag en werd Martin Jeurissen aangesteld als waarnemend voorzitter.




Martin Jeurissenmartin jeurissen

Op 21 december 2013, na één maand de functie van waarnemend voorzitter te hebben vervuld, werd Martin Jeurissen op een Bijzondere Algemene Vergadering van de v.z.w. unaniem verkozen tot voorzitter.









(met dank aan Jef Verbruggen voor zijn redactionele bijdrage)

Maatschappij

Missie:

“Racing Mechelen neemt actief haar verantwoordelijkheid op in het creëren van een leefbare samenleving.”

Racing Mechelen is er voor de gehele regio en voor fans uit alle lagen van de bevolking. Als derdeklasser wenst Racing dan ook een maatschappelijke rol van betekenis te spelen. De vlotte samenwerking met de stad Mechelen geldt hier niet als enig argument. Racing Mechelen wenst een actief platform te bieden waarbij integratie en het verhogen van een gevoel van samenhorigheid onder de Mechelse inwoners wordt gestimuleerd. Racing biedt immers de mogelijkheid voor sociale binding tussen individuen en bevolkingsgroepen. De (actieve en passieve) sportbeleving loopt immers dwars door alle leeftijden, godsdiensten en culturen heen.

Mechelse Hattrick: Twee clubs die de handen in elkaar slaan om zich ook maatschappelijk te engageren!MechelseHattrick website

Met het project ‘Mechelse Hattrick’ willen Racing Mechelen en YRKV Mechelen de sociale component van het Mechelse voetbal in de verf zetten. Dit tracht men te bereiken met drie deelprojecten: het werken rond drugspreventie, het stimuleren van schoolsport en de socio-professionele activering van anderstaligen. Niet alleen deze drie projecten belichamen de maatschappelijke visie van beide clubs. Ook het feit dat dé twee grote voetbalconcurrenten in Mechelen de aloude rivaliteit overbruggen en de handen in elkaar slaan om samen te werken aan dit sociale project, is een mooi voorbeeld van hoe beide clubs het louter sportieve aspect willen overstijgen en hun steentje willen bijdragen aan de maatschappij.

Deelprojecten

1. Socio-professionele activering van anderstaligen

Een selectie van anderstalige werklozen kan in beide stadions terecht voor het volgen van Nederlandse les en het samen opknappen van enkele klusjes. Zo wil Mechelse Hattrick haar steentje bijdragen aan het voortraject van deze maatschappelijk kwetsbare groep. De bedoeling is dat de deelnemers voldoende Nederlands leren om zo op langere termijn meer slagkracht te hebben in de zoektocht naar een job. Voor dit deelproject wordt ondermeer samengewerkt met het OCMW.

2. Schoolsport

In het tweede luik van het Mechelse Hattrick project willen de voetbalclubs de nadruk leggen op het belang van beweging. Aan de hand van een heuse schoolsport competitie willen Racing en YRKV Mechelen de schoolsport bij jongens en meisjes van het vijfde en het zesde leerjaar in het Mechelse nieuw leven in te blazen. Zo wordt er tegelijkertijd gewerkt aan de fysieke conditie van de jongeren alsook aan een zinvolle, sociale invulling van hun vrije tijd.

3. Drugspreventiebeleid

Het derde deel van Hattrick draait om drugspreventie. De Jeugdacademie van YRKV Mechelen heeft samen met de stad Mechelen reeds een drugspreventiebeleid op poten gezet. Mechelse Hattrick wil werken aan de implementatie van een dergelijk plan bij de andere sportclubs uit de regio, te beginnen bij Racing Mechelen en Sporting Mechelen. Naderhand zullen ook andere voetbalploegen en geïnteresseerde clubs uit andere sporttakken betrokken worden bij dit deelproject.

Continuering
Na de start van het project tijdens het seizoen 2007-2008, wordt Mechelse Hattrick ook het komende jaar verder gezet, ondermeer dankzij de subsidies van de nationale vzw Open Stadion en de financiële en praktische ondersteuning van de stad Mechelen en het OCMW Mechelen. Via deze website wordt iedereen met een Mechels voetbalhart op de hoogte gehouden van de verdere ontwikkelingen en geplande activiteiten.

Meer info? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Nieuwsbrief

  1. Wedstrijden
  2. Rangschikking
1ste Provinciale - speeldag 25
Datum za, 24 feb 2018 Beginn 20:00
Racing Mechelen
Racing Mechelen
Heikant Berlaar
Heikant Berlaar
-:-
Previous Matchnext MatchReset

1ste Provinciale

# Team Gs Ptn
1 Racing Mechelen 23 51
2 Lyra TSV 21 48
3 KFC Lille 22 47
4 K. Berg en Dal V.V. 22 36
5 K. Kontich FC 22 35
    KRC Mechelen in beeld